Soms moet je dat even doen… uit die comfort zone stappen.
Rete lastig maar vaak wel de moeite waard.

Afgelopen zondag waagde ik zo’n stap.
Of meerdere stappen eigenlijk want ik ging buiten hardlopen.
En ja, voor mij is dat dus mega uit mijn comfort zone want ik ben niet zo’n hardloper. 🏃🏽‍♀️

Mijn broer en schoonzus vielen bijna van hun fiets toen ik ze tegenkwam. Om maar aan te geven hoe uitzonderlijk dit gebeuren was. 😂

Jaren geleden deed ik mee aan een trainingsprogramma bij een hardloopvereniging om op te bouwen naar het lopen van een 5 km run. En wat een drama was dat! Ik vond er echt niks aan.

Tijdens de training met de groep (1x/wk.) ging het nog wel. Maar ja, er moest natuurlijk ook thuis getraind worden want anders ging ik het niet halen. Dus ik braaf volgens het schema naar buiten. Die paar minuten achter elkaar hardlopen ging nog. Maar toen het langer werd, werd het minder leuk.

Dan dacht ik dat ik aan het eind van de straat vast aan die 5 minuten zou zitten maar dan was ik pas op de helft. En hoe langer ik achter elkaar moest lopen hoe moeilijker het werd. Die runner’s high kwam niet zeg maar. 😉

Uiteindelijk heb ik het wel gered hoor. 5 km in de training gelopen en in de run. Met nog een best aardige tijd van rond de 32 minuten. Maar wel met de trainster ernaast want ik was nogal van het te snel vertrekken en dat is niet zo handig.

Maar terug naar zondag. Toen liep ik zomaar 20 minuten achter elkaar zonder pauze. En best makkelijk ook. Nu dacht ik steeds aan het eind van een straat of bij een bocht ‘oh, ik kan nog wel een stukje verder’. Is weer eens wat anders als ‘hellup, kan ik al stoppen??’. En stiekem was het dus ook best leuk.

Na die 20 minuten ben ik hardlopen en wandelen gaan afwisselen en in totaal zo’n 6 km afgelegd. Het is een wonder!! Dus je begrijpt, ik ga dit toch maar vaker doen. Aanstaande zondag weer heb ik met mezelf afgesproken. En door dit hier vast te leggen, geef ik mezelf een extra stok achter de deur. 😜

Scroll naar top