Post! Daar was ik vroeger dol op (en nu stiekem nog steeds). In mijn tienerjaren had ik ladingen penvriendinnen van over de hele wereld. Dagelijks lagen er brieven te wachten als ik uit school kwam. Heerlijk!

Lekker lezen, tussendoor nog even huiswerk maken, en brieven beantwoorden. Want door die dagelijkse post lag er altijd een stapel te wachten op antwoord. Niet maar een paar. Op het hoogtepunt had ik rond de 80 penvriendinnen in binnen- en buitenland dus dan krijg je dat. Vond ik niet erg hoor. Alleen maar leuk. 

Behalve de brieven waren er ook stapels fb’s om in te schrijven (fb’s = fanbooks). Kleine boekjes die je zelf maakte. Paar papiertjes op gewenste maat knippen, nietje erdoor. Voor- en achterkant versieren, je eigen naam & adres erop en de bands van wie je fan was. Of je maakte een fanbook voor iemand anders als verrassing. Al was het wel afwachten of ie ooit aankwam…

Ze waren bedoeld om nieuwe penvriendinnen te vinden die dezelfde interesses hadden. Dat gaf je aan met NPW – New Pals Wanted. En als je al genoeg penvriendinnen had, schreef je SNNP op je pagina (Sorry, No New Pals). Die dingen gingen de hele wereld over dus ze waren vaak in het Engels. De laatste die erin schreef, moest ‘m terugsturen aan de degene van/voor wie die was maar dat gebeurde lang niet altijd. Want ja, dat koste weer postzegels en met al die brieven liep de kosten aardig op.

Sowieso waren de enveloppen flink gevuld want er gingen meestal een paar fb’s per brief mee. Anders werd de wachtende stapel fb’s nog groter en lagen ze wel heel lang te wachten. Hoe lang de brief was, verschilde per penvriendin. Met de een schreef je langere brieven dan de ander. Dat varieerde van 2 A5-vellen tot rustig 10 A4’s. Allebei de kanten natuurlijk. We waren niet zomaar uitgekletst.

We schreven over van alles. Tienerjaren, middelbare school, verliefdheden, uitgaan, boyband crushes. In mijn geval vooral Bros en New Kids on the Block. Later nog een beetje Take That maar dat bleef niet hangen zoals die andere twee bands.

Stiekem mis ik het wel. Ik heb nu nog één penvriendin over van die tijd dus dat stelt qua post niet veel voor. Na al die jaren met zoveel post hou je er toch ontwenningsverschijnselen aan over… 😉

Scroll naar top